Vandaag kwam ik deze infographic tegen. De moeite waarde om te delen. Uit onderstaande cijfers blijkt dat men nogal negatief is over de eigen privacy, en dat men eigenlijk denkt dat men aan de markt overgeleverd is (Facebook, Google, etc.). Dat is deels waar en zal zeker waarheid worden als we ons als digitale onwetende slaven blijven gedragen cq ons zo laten behandelen. Dat hoeft niet, als we wat slimme oplossingen toepassen, wetgeving aanpassen, en echt geïnteresseerd zouden zijn in wat klanten van ons willen.

Infographic by MDG Advertising

Ik kwam dit ware kunstwerk net tegen. Het geeft perfect weer wat er met de door jou geproduceerde data gebeurd.

Omdat we met miljarden zijn levert dit een berg data op (Big Data) waar een hele hoop organisaties en mensen geld mee verdienen. Het idee van de huidige Big Data bezitters is dat wij daardoor meer gaan kopen. Oftewel, als we kunnen zien wat jij doet, kunnen we je beter bestoken met onze (ongewilde) marketing uitingen. En wat blijkt dat werkt nog goed ook. Toch kan het nog beter. Waarom schieten met 10 kogels voor een treffer, terwijl het ook met een enkel schot kan. Ik kwam vandaag een nieuw initiatief tegen wat hier op in gaat spelen. Een omgekeerde marktplaats. http://www.zaarly.com/ Niet wat je hebt biedt je aan, maar wat je wilt hebben. Past perfect in de lijn rondom Vendor Relation Management van Doc Searls.

De ongeveer bekendste trendwatcher van Nederland, Bakas, die een aantal toekomst gedachten/trends goed weet te vercommercialiseren presenteert aankomende vrijdag zijn nieuwe boek  ” Het einde van de privacy”  In de vooraankondiging en het youtube-filmpje worden de highlights genoemd.

Ik vind er enkele zeer zwakke  en obligate tussen zitten (er komt m.i geen betaald internet, geen papieren back-up, bricks en clicks is al een feit en tijdreizen is een grapje) maar ook enkele zeer treffende ( de burger zit aan het stuur, data in samenwerking, een een digitale identiteit, hybride cloud)  De bevindingen in het boek sluiten wat mij betreft goed aan bij een trend die de afgelopen 6 maanden steeds meer post vat; die van de ontmythologisering van social media en meer nog het al te rooskleurige/simplistische/ korte termijn  beeld wat veel internet (social media adviseurs) marketing adviseurs hun klanten voorhouden. Ja, het internet bied ons tal van zegeningen maar het is nog een ware zoektocht om de echte blijvende waarde te kunnen bepalen.   Tal van auteurs hebben boeken/studies geproduceerd die de andere kant, “Dark side” van het internet laten zien. Sander Duivesteijn en  Jaap Bloem van VINT hebben hiervan een bloemlezing gemaakt. Wil je rondom Privacy en het Internet inzicht in de huidige stand van zaken dan raad ik je de volgende boeken aan.  ”We weten wie je bent”  van Arnoud Groot, en het boek van Lektober  en OV chip man  Brenno de Winter, Privacy in het internet tijdperk.

In het rapport van Forrester waar ik onlangs over blogde ging het sterk over de relatie tussen consument en bedrijf (lees hier even adverteerder). Nu ik een boek aan het lezen ben over dit onderwerp wordt er verwezen naar een cartoon.  Ik moest toen direct denken aan een YouTube filmpje van even terug waarin een adverteerder het gesprek aan ging met een consument. Er ontstaat een fantastische dialoog die een ieder, die geld uitgeeft aan adverteren, eens aan het denken zou moeten zetten. Er zijn andere manieren op komst die de vragen/opmerkingen van de vrouw om kunnen zetten in een echte duurzame relatie. To be continued.

Ik ben gelukkig niet de enige die bovenstaande vraag regelmatig voor zijn kiezen krijgt. Steeds meer slimme jongens en soms meisjes, hebben nagedacht over hoe het individu steeds meer controle/invloed kan krijgen  over zijn haar data. Er zijn tal van initiatieven die dat mogelijk maken. In een binnenkort te verschijnen publicatie meer hierover want er zijn nogal wat fundamentele verschillen in manieren waarop dat kan/gebeurd. Los van hoe het kan, krijgen alle startups te maken met de vraag, waarom die controle zo nodig is. Los van de publicaties door de Wall Street Journal  in de serie What they Know, en Time magazine, waarover eerder geblogd, heeft het grote Forrester onderzoek gedaan onder wat zijn noemen Personal Identity Management.

In dit rapport staat de onderbouwing waarom die persoonlijke controle over data zo belangrijk is/gaat worden. Enkele Highlights:

• Marketing anno nu, inclusief social media,  is nog steeds Push, Push, Push. (Ook via social media, al willen de experts ons anders doen geloven )
• Zo bouw je geen duurzame relatie op met je klanten.
• Transparantie in data control zet de “walled gardens” van bijvoorbeeld Twitter/Facebook/Google open.
• Consumenten worden zich bewuster van hun online tracks/traces  die economische waarde vertegenwoordigen (de nieuwe olie ?)
• Privacy en veiligheid op het internet op de huidige manier niet gewaarborgd zijn.
• Partijen (vnl Internet startups + belangengroeperingen) uit de markt hierop initiatieven hebben ontplooid.
• De markt rondom Personal Identity Management de komende jaren enorm zal groeien want;
• wie de data controleert heeft controleert ook de marketing relatie,

Forrester sluit af met het gegeven dat een flink aantal partijen goede kaarten in handen hebben om aanbieder te worden van zogenaamde Personal Data Lockers. Ze geloven duidelijk in marktwerking, al geven ze ook aan dat de positie van het individu ook via wetgeving tot stand kan/moet komen.

Vandaag waren er een paar klussers bij mij op bezoek die mijn zolder aan het verbouwen zijn. Toen ze hoorde wat voor werk ik deed vroeg een van die mannen  mij hoe het nou kon dat ie al ruim een maand achtervolgd werd (zijn eigen woorden) door zo’n stomme advertentie van een reisbureau wat een reis naar Spanje aanprees. Ik vroeg hem of hij ongeveer een maand geleden gegoogled had op woorden als Spanje en reis. Dat bleek idd zo te zijn. Ik heb hem toen wat uitgelegd over tracking, tracing, profielen, behavioral targeting, digital footprints en wat gerelateerde zaken. Zijn eerste reactie was;  “en mag dat zomaar allemaal ?!!!” Ik ben al lang terug uit Spanje en ik wil zelf bepalen wat ik wel en niet te zien krijg.  Hij, en volgens hem velen anderen hebben werkelijk geen idee dat dat allemaal zomaar kan en mag. En dat verhaal deze week met die DIGID, met die certificaten, dat deugt toch ook niet, zo vervolgde hij. Ik heb hem toen verteld dat er zowel in de offline als online wereld dingen gebeuren die strafbaar zijn, zoals het hacken van computers. Ja dat begreep  ie wel, maar het blijft toch raar dat ze kunnen zien wat ik allemaal op dat internet doe. Voor mij was dit een mooie illustratie dat het matchen van vraag en aanbod een zaak is die vanuit beide kanten benaderd moet worden. De nadruk ligt teveel op push en te weinig op pull.

Ik heb net een account aangemaakt bij een nieuwe internetdienst waar ik mijn informatie kwijt kan. De naam is Personal en het is een Amerikaanse internet start-up waarmee je als individu je informatie kunt managen.  We zien de laatste tijd een hele trits aan nieuwe internet tools waarmee dat kan. Deze zijn verenigd in het Personal Data Ecosystem Consortium waar ze kennis over deze nieuwe veelbelovende internet branche. Personal is naar mijn mening niet de veelbelovende applicatie waarmee je data gaat managen op het web.  Hoe werkt Personal ? Je kunt een account aanmaken op Personal en dan kun je binnen je eigen Digital Vault informatie gaan opslaan in een soort van minikluisjes. Deze minikluisjes heeft Personal voor je bedacht en  moet je handmatig voorzien van je data. Dat is de eerste en tevens grootste zwakte van Personal.

Want ga maar na. Elke keer als er een mutatie is van je data moet je deze handmatig aanpassen. Wie gaat dat nu doen in dit digitale geautomatiseerde tijdperk. Je kunt anderen toegang geven tot je kluisjes en soms zelf de inhoudelijke data vergelijken. Ik vraag mij af waar dat handig voor kan zijn ? Je kunt wel een paar dingen verzinnen zoals ze bij Personal ook gedaan hebben maar het is wel vergezocht.  Kortom, dit is niet de slimme digitale online kluis (Datavault) die het Internet gaat veroveren ! Ik ken betere (Hollandsche) waar al zit die voor de meeste nog achter een deur.

De laatste weken heb ik mij wat meer verdiept in Internet services die je persoonlijke data op internet in meer of mindere mate gaan beschermen, en jou als individu in control brengen.  Deze trend is wereldwijd waarneembaar en dat is in de internationale media al opgevallen. In onder ander de Wallstreet Journal en Time Magazine zijn er de afgelopen weken interessante stukken hierover verschenen. In de serie van Wallstreet Journal What They Know gaan ze in 5 artikelen uitvoerig in op welke sporen je achterlaat bij het surfen, wat de risico’s hiervan zijn, wat je er tegen kunt doen, en welke initiatieven er bedacht zijn om hierin verandering in aan te brengen. Als deze artikelen tot je hebt genomen, kun je in mijn optiek maar tot een conclusie komen; WTF. Web 2.0 zet je als individu rondom je persoonlijke data in de achteruit. Vandaar persoon 1.0. Ook in Time Magazine gaan ze in op de data die jij produceert.

Zie hier voor het gehele artikel van Joel Stein. Een aantal van de punten die hier besproken werden heb ik afgelopen week gepresenteerd op de zogenaamde labtalk van het lectoraat Crossmedia Business. Dat was een interessante meeting in meerdere opzichten. Wat mij vooral opviel is de vooringenomenheid die bepaalde mensen hebben rondom de oplossingen die men her en der aan het uit proberen is rondom dit “probleem”. Het kan technisch niet, men wil het het niet, men vertrouwt het niet, het is commercieel, het leidt tot niets, etcetera. Op de een of andere manier zet je een en ander op de kop, en moet je mensen heel erg goed uitleggen wat het is want anders ontstaan er misconcepties en is men eerder geneigd zich af te wenden. Das ook een leerpunt voor mij, en volgens Frans Nauta moet ik daar als innovator maar aan wennen wat dat is wat je op de meeste plekken zult tegen komen !! Gelukkig kon ik ze het filmpje van het Nederlandse initiatief QIY laten zien. Knap staaltje van hoe je de wereld omkeert. Nu de rest nog !!!

Ik kwam dit plaatje tegen en heb deze even vertaald. Toekomstman brengt deze jongemannen slecht nieuws. De top van deze jongemannen (de babyboomers) besturen en managen op dit moment het merendeel van organisaties in zowel publieke als private sector en zij denken er vaak net zo over. Dat komt omdat het gros van de zichzelf benoemde social media experts, vooral lopen te verkondigen dat social media het nieuwe wondermiddel is.

Gisteren zag ik het programma “Herrie in het hotel” en daar zo’n zelfbenoemde expert te verkondigen dat social media waaronder Twitter en Facebook de nieuwe marketing kanalen zijn. Zo bereik je gratis een nieuwe doelgroep. Je snapt dat ik daar even heb gekeken. Er zijn geen reacties op zijn tweet gekomen en met 50 volgers zijn het waarschijnlijk vooral mensen uit de eigen kring. Op facebook hetzelfde verhaal.

Mijn punt wat ik hier wil maken is niet dat Twitter en Facebook niets voorstellen. Integendeel. Ik zie en ervaar zelf heel veel; voordelen van social media en gezien hun schaal voorzien ze duidelijk in een behoefte. Wat mijn punt is, is dat er vaak gefocust wordt op het micro niveau terwijl je eigenlijk op macro niveau moet kijken, denken en doen. Social media inzetten op incidentele basis is hetzelfde als de hausse aan bloggende en podcastende bobo’s. Daar zijn er nog maar enkele van over en het is voornamelijk acteren op microniveau en voor de buhne. Daar ga je het niet mee redden.

Bekijk social media daarom ook veel meer als wat telefonie heeft betekend voor ons ipv de telefoon zelf. Social media is slechts een tijdelijke uiting van het veel grotere Internet, waarvan nog vele uitingen zullen volgen. Focus dus niet teveel op het instrument maar veel meer op de beweging die social media vertegenwoordigd. Doe je dat goed en weet je op macro niveau het denken van managers en bestuurders te beïnvloeden dan ben je in mijn optiek een goede internet expert.